درباره کوروش ایون

ع. حقی ، نویسنده‌ی این اثر، نام اندیشمندانه‌ی کوروش ایون (Cyrus Aven) را برای خود برگزیده، نامی که نه صرفاً یک عنوان، بلکه بیانیه‌ای‌ست از رسالت فکری او.

«کوروش»، یادآور خرد، عدالت، و آزادی؛ و «ایون»، برگرفته از واژه‌ی (aven) به‌معنای مسیر، جریان، یا بادِ آگاهی است. این نام، نمادی‌ست از روشنایی درونی، از حرکت به‌سوی حقیقتی که در دل هستی جاری‌ست؛ حقیقتی بی‌نیاز از اثبات، بی‌نیاز از نفی، و فراتر از علم و فلسفه و قالب‌های رایج اندیشه .

نظریه‌ی «اینوپانتئیسم»، حاصل سال‌ها تأمل، تجربه‌ی زیسته، و شهود درونی اوست. تلاشی برای بازشناسی مفاهیم بنیادین هستی، و بازتعریف رابطه‌ی انسان با حقیقتی که همواره با او بوده، اما هرگز با آن آشنا نشده است.

حقیقتی که نه در واژه‌ها، و نه در نظام‌های فکریست؛ بلکه در نجواهای درونی، و در حس خاموشی است که گاه در سکوت، خود را نشان می‌دهد.

این نظریه، تکیه‌گاهی‌ست بر حقیقت؛ دعوتی‌ست به عبور از تضادهای ظاهری و تناقض‌های ذهنی؛ به بازاندیشی هستی، نه از بیرون، بلکه از درون خودِ هستی. چراکه در درون همه‌ی ما، صدایی هست که می‌گوید: چیزی هست، حتی اگر آن را نشناسم؛ حقیقتی هست، حتی اگر از من و تو پنهان مانده باشد.

همه ی ما در جریان این زندگی هستیم، اما به سادگی از کنار عمیق‌ترین حقیقت آن می‌گذریم، حقیقتی که به ما همیشه آموخته و می آموزد: زندگی، یک راه و یک انتخاب دارد و تو در آن تنها یک «انتخاب‌گر» هستی. پس برای خوب بودن، باید آگاهانه مهربانی را برگزینی و این کار آگاهی و اراده می‌طلبد.

اما برای بد بودن، کافی است بی تفاوت باشی و هیچ کار نکنی. کافی است که هرگز انتخاب نکنی و این کل معمایی است که همه ی ما آن را نادیده گرفته ایم:

هیچ کس، بی‌رحمی را انتخاب نمی‌کند. فقط رحم کردن انتخاب نمی شود. پس بد بودن، حاصل "عدم انتخاب" است. حاصل سکوت یک انتخاب‌گر در برابر حقیقتی که نادیده گرفته شده است.

حتی اگر به هیچ چیزی باور نداشته باشی، حتی اگر هیچ چیزی را نپرستی؛ اما این حقیقت هرگز انکار پذیر نیست: « که زندگی تو تنها یک راه و یک انتخاب دارد و تو تنها یک انتخاب‌گر هستی.»

سکوت تو یک پاسخ است. عدم انتخاب تو خود انتخاب است، انتخاب عدم حقیقت در زندگی و این، پیام ساده و شگفت‌انگیز «اینوپانتئیسم» است: که هر نفسی که می‌کشی، فرصتی است برای این انتخاب.

این حقیقت همیشه با توست. در کنار توست، و فقط کافی است تا انتخاب اش کنی، همین!

آینده… در نگاه «اینوپانتئیسم»، نه سایه‌ای از گذشته است و نه زخمِ حسرتی بر حال. آینده، فرصتی‌ست دوباره برای بیدار شدن؛ برای برخاستن از خوابِ بی‌معنایی، از تکرارهای بی‌پایان، از غفلتی که ما را از خودمان همیشه دور و بیگانه کرده است.

آینده، تصادف نیست. نه نتیجه‌ی عبرت است، نه بازی سرنوشت. آینده، تجلی انتخاب‌هایی‌ست که در این سکوت شکل می‌گیرند؛ انتخاب‌هایی که از اعماق آگاهی، به‌سوی حقیقت می‌شتابند.

در این چشم‌انداز، علم و شهود، عقل و عشق، تجربه و تأمل، همچون تار و پودی در هم تنیده‌اند تا حقیقتی را آشکار کنند که همیشه با ما بوده و هست. حقیقتی که تنها نادیده گرفته شده است.

«اینوپانتئیسم» آینده را میدان رقابت فلسفه ها و نظریه‌ها نمی‌بیند؛ بلکه آن را صحنه‌ی هم‌صدایی با هستی می‌داند. جایی که انسان، دیگر جوینده‌ی معنا نیست، بلکه خود آفریننده‌ی آن است.

آینده، دعوتی‌ست…

دعوتی به بازگشت؛ بازگشت به خویشتن، بازگشت به حقیقتی که در ژرفای وجودمان نهفته است. و به ندایی که در سکوت هستی، همیشه زمزمه می‌کند:

به خودآی… بیدار شو… انتخاب کن… و معنا را بیافرین.

چراکه زندگی، منتظر توست. منتظر آن لحظه‌ای که تو، زندگی را زندگی کنی،... همین!

این وب‌سایت، دعوتی‌ست… دعوتی از دل سکوت هستی، به‌سوی متفکران، جویندگان، و دانشمندانی که هنوز پرسش را زنده نگه داشته‌اند. دعوتی برای کاوش در دیدگاهی که نه ادعا دارد، نه انکار؛ بلکه می‌خواهد حقیقت را، با هم، از نو ببینیم.

«اینوپانتئیسم» تنها یک نظریه نیست؛ زمزمه‌ای‌ست برای بیداری، و اینجا، جایی‌ست برای گفت‌وگو، نقد، و پالایش اندیشه. جایی که فلسفه، نه در انزوا، بلکه در هم‌صدایی شکوفا می‌شود.

فرقی نمی‌کند که با این اندیشه‌ها هم‌نظر باشید، یا شکاک، یا صرفاً کنجکاو… مشارکت شما، ارزشمند است. چراکه با هم، می‌توانیم به کاوشی ژرف‌تر در ماهیت بنیادی واقعیت، و جایگاه انسان در آن بپردازیم.

و این، همان بازگشت است… بازگشت به حقیقتی که همیشه با ما بوده، اما اکنون زمان دیدنش فرا رسیده است.